Բլոգիզմ© Ապագայի գովազդ կամ գովազդը ապագայում…

Մանկություն


Թե ինչ եղավ հետո, երբ ամեն տարի Տիկոյի ծնունդին իջնում էինք ՎՎ…

 Մեր ընկերների մոտ կար մի անխախտ սովորություն…

Սաղ սկսվեց նրանից, որ ես ու Կարենը ջահել ժամանակ ՎՎ ստրիպտիզ բառում էինք աշխատում :  Կարենը բառմենն էր, ես` DJ-ը:  Հեդո հանկարծ մեձացանք (ստեղ էնքան խնդացի, որ փորս սկսեց ցավալ, որովհետև ….ծիծաղալույա… Մեծանալ….Չեմիչե պոզեր ու պոչ:)))): (more…)


Թե ինչ եղավ հետո, երբ Պուշկինի կիսանդրին կորավ…

Լարիսա Անդրեևնան մեր համ դասղեկն էր,  համ էլ ռուսերենի դասատուն…

Բայց ամեն ինչ հերթով:

Հեռավոր 1992 թվականի ցուրտ ու մութ ձմեռն էր:  Երևանի Գ. Բաղյանի անվան համար 141 միջնակարգ դպրոցում եռուզեռ էր` սալյարկի փեջ էին դրել:  Ձիրոն` Մարգարյանը,  մեռավ գալով ու ասելով թե բա հանգարց  պաժառ չքցեք,  հուրիշ բաներ մի մցրեք փեջը,  մի բարձրացրեք սայլարկի նապոռը  ու տենց բաներ… Մենք էլ զաթի աստված տվել  չէր  խնայել  ինչ  կարող եինք մցնում էինք էդ  անտեր  փեջի  մեջ:)  Մեր դասարանում  էլ պարկետ չմնաց :))))

Էս ընթացքում,  որ ես փոսթում էի,  մեր Վահեն զանգեց ասեց -ՀԱՍԵ’Ք , մաշնիս խփել են…Ու հելան սարի պես տղերքը` այսինքն  Ես ու Արթուրը , գնացինք  Վահեին  պադմոգա :)))))   Հիմա  բոլոր հարցերը ոնցվոր կարգավորվեց,  հետ եկանք ու շարունակում եմ փոսթել:ՃՃՃ (more…)