Բլոգիզմ© Ապագայի գովազդ կամ գովազդը ապագայում…

Հասարակություն


Ժպտա!!!

Այս փոսթը ուղղակի ուզում եմ նվիրեմ Իմ ԼԱԱԱԱԱԱԱԱՎ Ընկերներից մեկին` Լուսինե Նալբանդյանին: Ասեմ ինչի…

(more…)


Թե ինչ եղավ հետո, երբ ստարշինեն ինձ կանչեց կապտյորկա…:)))

Մի օր գնացել էի բանակ ծառայելու…..

Դե, ինստիտուտից հետո էր…գնացել էի ազգի համար պարտքս կատարեի ու գաի հասնեի իմ տնեցիքին…:)))    Կյանքս դասավորվել էր…artak svyazist (more…)


Ինչի եմ սիրում ԻՄ ՄԱՐԿԵԾԻՆԳԸ, կամ vs. blog.nalbandyan.biz’s post by dec 2!!!

Ես բարեբախտաբար Ռադիոֆիզիկ եմ կրթությամբ:)))

Ամեն իրան հարգող Հայ կարա Մարքեթինգային կրթություն չունենա,  բայց վաճառող լինել-պարտավորա!!!  Գյուլնազ Տատ

Նախ ասեմ, որ էս  փոսթը շաաաաատ շուտվանից էի մտադրվել գրեի, էնել դե գիդեք էլի….Կարճ ասած ԵՍ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ԻՄ ՄԱՐԿԵԾԻՆԳԸ!!!:)))

Համընդհանուր ընդունվածա որ հայաստանում մարքեթինգի բաժնի աշխատողները ամեն ինչ անում են բացի մարքեթինգից: Օրինակ կարծես թե (more…)


Թե ինչ եղավ հետո, երբ Պուշկինի կիսանդրին կորավ…

Լարիսա Անդրեևնան մեր համ դասղեկն էր,  համ էլ ռուսերենի դասատուն…

Բայց ամեն ինչ հերթով:

Հեռավոր 1992 թվականի ցուրտ ու մութ ձմեռն էր:  Երևանի Գ. Բաղյանի անվան համար 141 միջնակարգ դպրոցում եռուզեռ էր` սալյարկի փեջ էին դրել:  Ձիրոն` Մարգարյանը,  մեռավ գալով ու ասելով թե բա հանգարց  պաժառ չքցեք,  հուրիշ բաներ մի մցրեք փեջը,  մի բարձրացրեք սայլարկի նապոռը  ու տենց բաներ… Մենք էլ զաթի աստված տվել  չէր  խնայել  ինչ  կարող եինք մցնում էինք էդ  անտեր  փեջի  մեջ:)  Մեր դասարանում  էլ պարկետ չմնաց :))))

Էս ընթացքում,  որ ես փոսթում էի,  մեր Վահեն զանգեց ասեց -ՀԱՍԵ’Ք , մաշնիս խփել են…Ու հելան սարի պես տղերքը` այսինքն  Ես ու Արթուրը , գնացինք  Վահեին  պադմոգա :)))))   Հիմա  բոլոր հարցերը ոնցվոր կարգավորվեց,  հետ եկանք ու շարունակում եմ փոսթել:ՃՃՃ (more…)


Just because…..

Հենց էնպես:

Հա ,հենց էնպես…..Ուզում եմ բրձր տեղ կանգնեմ ու ավելի բարձր գոռաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաաամ….

-Բաբկեն ձյա, շպիլկա քցի………………

Հենց էնպես…….

..էսօրվա օրով մարդս մարդ լինի:


Անկապությունը շարունակվում է:)

Արա պետք չի ինձ քո էդ քնձռոտ 10 դրամը….Վեգալ…..

???

Տո հլը հարցնում ես էլ?Էդ 10 դրամով սկի լուցկի չես առնի…

Արա այ ախպեր հմիգվա բոմժերն ել են հաբռգել, 10 դրամ ես տալի նենց են մունաթ գալի ոնցվոր խազեյնդ լինեն, դու ել իրանց տնվորը լինես ու քրեհը չես տվել….Բայց էս չեի ուզում պատմել….

1991 թիվն էր: Փողը նոր էր փոխվել ու մարդա 50000 սովետական ռուբլի փոխելու իրավունք ուներ: Էդ արել էին տենց յանիմ հարստացածները չկարողանային իրանց փողերը օգտագործեին…Արի ու տես որ ելք միշտ էլ կա: Օրինակ հորքուրենքս հավաքած փող ունեին ու բերին մի 100000 մերոնք փոխեցին,պապայի միջնորդությամբ մի խանութից եթե չեմ սխալվում պադդելկա կոնյակ առան….Ոփշմ…Այ էդ խառը ժամանակներում դբրոց էի գնում ու դասերից հետո էլ բառբի էի գնում Ընգեր Ազատի մոտ`զեյթունում:ՈՒ որ ժամերը փոխվել էր իրիկունը շուտ էր մութը ընգնում:Մի օր պարապմունքից հելանք ես ու մեր դասարանի պաժառնիից Ավետյան  Գագոն ու ուզում ենք գնալ տուն:Սովորաբար տրոլեյբուսով էինք գնում տուն զեյթունից էնել էդ օրը թարսի պես լուսերը անջատել եին ու տրանսպորտ չկար:Տրոլեյբուսն արժեր 4 դրամ!!!!!!!!!!!!!!!Հա,հա տենց ժամանակելա եղել…Իմ մոտ կար 10!!!  դրամ(այն ժամանակ թուղթ փող էր),իսկ Գագոյի մոտ փող չկար…Կարծեմ ասում եր կորցրելա, բայց գուշակում էի որ վաբշե չի ել ունեցել:Մարշուտկեն արժեր 20 դրամ, դրա համար էդ էլ չեինք կարա նստի…Կարճ ասեմ,ոտքով յալլլլլլա մասիվ…Հասանք տուն ժամը 9-ի կողմերը,երբ սկսում էին ակտիվանակ կրիմինալ մաուզերիստները, ու սաղ գիշեր թրախկ հա թրախկ …..Մերոնք սփրթնել եին,Գագենց տանեցիք ել…Ընգեր Ազատնել…Մաման ասումա խի չես տրանսպորտ նստել?Դե արի ու բացատրի….10 դրամ փող եր մոտս….Ու նենց հարուստ էի…..

Բա չէ, հիմա…….10 դրամ սկի մուրացկանը չի վերցնում:


INECOBANK

 

“ԻՆԵԿՈԲԱՆԿ” ՓԲԸ գրանցվել է 1996 թվ. փետրվարի 7-ին (ՀՀ ԿԲ Բանկային արտոնագիր No 68):
Բանկը ունի ութ մասնաճյուղ` Կորյուն, Աբովյան 18, Արաբկիր, Նոր Նորք, Գյումրիի, Վանաձորի, Հրազդանի և Արմավիրի:
(more…)


Axavnagrutyun!

Es Axavnin nstela koxqs u asuma anuns sxal es grel:)bayts yes hom gitem inch em grum:))))tak chto ne mojem ….,ne budem muchatsya:))))


Crazy Dilijan (part 2)

Հարգելի Բլոգիս հաճախորդ:)

Ոնց նկատեցիք հենց նոր բլոգոսֆերայում բառ հայտնագործեցի….Լավ էտ թեմայից դուրս էր,ուզում էի տեղեկացնել որ շուտով կդնեմ ակնարկ-պատմվածք-նովել իրական մարդկանց իրական կյանքից Դիլիջանում անցկացրած մի քանի օրվա մասին…Հենց հարմար պահ ստացվի,մտքերս թղթին կհանձնեմ:)

Սպասեք…

Ասեցի սպասեք,բայց նենց անկապ ստացվեց էս ամենը…..Բու….ույ…Ուղղակի ժողովուրդ մարդ պիտի մի քիչ էլ բախտ ունենա:Մենակ մենք ենք որ ոչ ժամանակ ունենք,ոչ ….էհ’:

Ուրեմն սկսեմ նրանից որ էս Արթուրը եսիմ որտեղից պեղեց Դիլիջանի կինոմատոգրաֆիստների պանսիոնատը ու սկսվեց պողերի հավաքումը:Հետո ես անաստվածը նենց ոգևորվեց ու նենց ոգևորեց սաղին, որ համարյա մի շաբաթ ոչ գործ էինք անում, ոչ բան: